افسردگی اساسی چیست و چه علائمی دارد؟

تشخیص افسردگی اساسی ممکن است سخت باشد. برای تشخیص افسردگی اساسی، یک فرد  نیاز دارد که اغلب پنج یا بیشتر از علائم افسردگی بالینی را در همان بازه زمانی دو هفته ای داشته باشد. علائم باید به قدری شدید باشد که در فعالیت های روزانه مشکل ایجاد کند. علائم ممکن است شبیه مشکلات یا شرایط دیگر باشد، بنابراین همیشه برای تشخیص با بهترین روانپزشک صحبت کنید. علائم ممکن است شبیه مشکلات یا شرایط دیگر باشد. 

افسردگی اساسی چیست؟

افسردگی اساسی به عنوان افسردگی بالینی یا افسردگی تک قطبی نیز شناخته می شود. این نوعی از اختلال خلقی افسردگی است که فراتر از فراز و نشیب های عادی روزانه است. افسردگی بالینی شامل تاثیر بر بدن، خلق و خو و افکار می شود. می تواند بر الگوهای خوردن، خواب یا تفکر تأثیر بگذارد. افسردگی بالینی زودرس اغلب ادامه می یابد، عود می کند و تا بزرگسالی ادامه می یابد. افسردگی در جوانی همچنین ممکن است بیماری شدیدتر را در سنین بزرگسالی پیش بینی کند. در کودکانی که والدینشان افسردگی دارند، میزان افسردگی افزایش می یابد.

عوامل خطر برای افسردگی اساسی

علت دقیق افسردگی اساسی مشخص نیست. شایع ترین عوامل خطر عبارتند از:

• سابقه خانوادگی بیماری روانی، از جمله انواع افسردگی های دیگر و خودکشی (حتی اگر والدینی در کودکی یا نوجوانی افسردگی داشتند)
• مقدار زیادی استرس
• سوء استفاده (جسمی، جنسی، عاطفی) یا بی توجهی
• تروما (جسمی، عاطفی، جنسی)
• سایر اختلالات روانی
• از دست دادن والدین، مراقب یا سایر عزیزان به دلیل طلاق، مرگ یا ترک (حتی اگر در سنین پایین باشد)
• عدم تعادل انتقال دهنده های عصبی (مواد شیمیایی طبیعی) در مغز
• تغییر در تعادل هورمونی بدن
• از دست دادن یک رابطه
• سایر بیماری های مزمن (مانند دیابت)
• سایر اختلالات رشدی، یادگیری یا رفتاری
• عزت نفس پایین، بیش از حد به دیگران وابسته است، خودانتقادگر، بدبین

پس از بلوغ، دختران دو برابر پسران در معرض خطر ابتلا به افسردگی اساسی هستند.

علائم و نشانه های افسردگی اساسی

موارد زیر شایع ترین علائم افسردگی بالینی هستند که ممکن است برای هر کودک یا نوجوان یا بزرگسال متفاوت باشد. علائم افسردگی اساسی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• احساسات پایدار غمگینی، تحریک پذیری، خصومت یا پرخاشگری
• احساس ناامیدی یا درماندگی، بی ارزشی یا ناکافی بودن،  داشتن عزت نفس پایین
• احساس خالی بودن از درون
• داشتن احساس گناه زیاد
• افکار خودکشی یا مرگ که دوباره تکرار می شوند
• از دست دادن علاقه به فعالیت های عادی و عدم لذت بردن از فعالیت های لذت بخش
• مشکلات در روابط
• تغییر در اشتها یا وزن 

• تغییر در سطح فعالیت (افزایش یا کاهش انرژی)
• مشکلات تمرکز، به خاطر سپردن یا تفکر واضح
• کمتر قادر به تصمیم گیری است
• شکایات فیزیکی مکرر (سردرد، معده درد، خستگی زیاد)
• فرار یا تهدید به فرار از خانه
• نسبت به شکست یا طرد شدن بسیار حساس است
• خشم و عصبانیت
• اضطراب
• مشکلات خواب (بی خوابی، پرخوابی)

چه کسانی در معرض خطر ابتلا به اختلال افسردگی اساسی هستند

احتمال ابتلا به افسردگی اساسی در افرادی که در کودکی تجربه سوء مصرف مواد مخدر، بی توجهی از سمت والدین یا ضربه روحی داشته اند، بیشتر است. در صورت تجربه آزار جسمی، جنسی و عاطفی، شدت، دامنه و پاسخ به درمان متفاوت خواهد بود. یک ژن مسئول ناقل سروتونین با افزایش احتمال بروز افسردگی مرتبط است. اگر فردی حداقل یک مورد را داشته باشد، احتمال ابتلا به یک دوره افسردگی اساسی دیگر برای او وجود دارد. بیماری ها و عارضه های همزمان نیز در ابتلا به یک دوره افسردگی اساسی موثر هستند.

تشخیص افسردگی اساسی

افسردگی اساسی اغلب با سایر اختلالات روانپزشکی مانند اختلال دوقطبی، سوء مصرف مواد یا اختلالات اضطراب و.. همراه است. بنابراین جستجوی ارزیابی اولیه، تشخیص و درمان برای بهبودی بسیار مهم است.

بهترین روانپزشک یا سایر متخصصان سلامت روان، اغلب پس از ارزیابی کامل، افسردگی اساسی را تشخیص می دهند.

درمان افسردگی اساسی

درمان افسردگی بالینی توسط پزشک بر اساس موارد زیر توصیه می شود:

• سن، سلامت کلی و سابقه فرد
• وسعت علائم
• میزان تحمل فرد برای برخی داروها، رویه ها یا درمان ها

اختلالات خلقی مانند افسردگی اساسی را می توان به طور موثر درمان کرد. درمان همیشه باید بر اساس ارزیابی کامل فرد و خانواده باشد. درمان ممکن است شامل یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:

داروهای ضد افسردگی

داروهای مورد استفاده برای درمان MDD اغلب داروهای ضد افسردگی هستند که معمولا روان پزشکان تجویز می شوند.

SSRI ها معمولاً داروهای ضد افسردگی تجویز شده توسط پزشکان هستند. مهارکننده‌های SSRI با بالا بردن سطح سروتونین از تجزیه مغز جلوگیری می‌کنند. سروتونین یکی از انتقال دهنده های عصبی مغز بوده و به عقیده برخی متخصصان تنظیم کننده خلق و خو است. این مکمل به بهبود الگوهای خواب و خلق و خوی کمک می کند. بیماران MDD سطح سروتونین پایینی دارند. برای کاهش علائم می توان دوز سروتونین در مغز را با SSRI افزایش داد. فلوکستین (پروزاک) و سیتالوپرام (سلکسا) SSRI های شناخته شده ای هستند. عوارض جانبی این داروها نسبتا کم بوده و برای بیشتر افراد قابل تحمل هستند. نوع دیگری از داروهای ضد افسردگی که معمولاً همراه با SSRI تجویز می شوند، SNRI ها هستند که بازجذب سروتونین- نوراپی نفرین را مهار می کنند. این داروها بر نوراپی نفرین و سروتونین تأثیر می گذارند..

روان درمانی

 اغلب درمان شناختی رفتاری و یا بین فردی مفید است.  و با تمرکز بر روی موارد زیر همراه است

• تغییر دیدگاه های تحریف شده نسبت به خود و محیط اطرافشان
• کار کردن از طریق روابط دشوار
• شناسایی عوامل استرس زا در محیط و یادگیری نحوه اجتناب از آنها

خانواده درمانی

والدین در هر فرآیند درمانی نقش حیاتی دارند. به دلایل مختلفی، بسیاری از والدین کودکان مبتلا به افسردگی اساسی هرگز به دنبال درمان مورد نیاز برای فرزند خود نیستند. اما، حدود 80 درصد از همه افراد مبتلا به افسردگی بالینی که به دنبال درمان هستند، اغلب در عرض چند هفته بهبود می یابند. ادامه درمان ممکن است به جلوگیری از عود علائم افسردگی کمک کند.

کلام آخر

بدون درمان مناسب، علائم افسردگی اساسی می تواند هفته ها، ماه ها یا سال ها ادامه داشته باشد. این می تواند باعث ایجاد مشکلات بین فردی و روانی شود. افسردگی در نوجوانان نیز با افزایش خطر خودکشی مرتبط است. افسردگی اغلب اگر درمان نشود بدتر می شود. خطر خودکشی، حتی بیشتر در پسران نوجوان، زمانی که افسردگی همراه با سایر اختلالات سلامت روان (اختلال سلوک، سوء مصرف مواد) رخ می دهد، افزایش می یابد. برای والدین و مراقبین نوجوانان بسیار مهم است که همه علائم افسردگی اساسی و خودکشی را بسیار جدی بگیرند. برای هر علامتی فوراً به دنبال درمان باشید.