اسکیزوفرنی

زمانی که جسم انسان با بیماری مواجه می شود خیلی زود با مراجعه به پزشک درصدد رفع آن برمی آید زیرا به ظاهر آن مشکل و بیماری قابل مشاهده است. اما زمانی که روح انسان دچار بیماری می شود و این بیماری قابل مشاهده نیست چطور؟ آیا درمان بیماری های روحی نیز به همان اندازه بیماری های جسمی اهمیت دارند؟ پاسخ این سوال مثبت است. بیماری های روحی در زندگی فرد مشکلات بسیار زیادی را به وجود می آورند که اگر در زمان مناسب تشخیص داده نشوند و به درمان آن ها اهمیت داده نشود، می تواند آسیب های جبران ناپذیری را به وجود آورد. اسکیزوفرنی یکی از همین بیماری های روانی می باشد که قرار است در این مطلب به بررسی بیشترآن بپردازیم و با علائم و علل و راه های درمان آن آشنا شویم.

درمان اسکیزوفرنی

درمان اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی چیست؟

از نظر علم روانپزشکی انسان ها به چند دسته تقسیم می شوند:

  1. افراد نرمال و طبیعی؛
  2. افرادی که اختلال شخصیتی دارند؛
  3. افراد عصبی؛
  4. افراد مبتلا به روان پریشی (که در گذشته به آن جنون می گفتند)

اسکیزوفرنی یا شیزوفرنی یکی از اختلات مربوط به دسته چهارم یعنی اختلال روان پریشی است که در آن ذهن فرد بیمار نمی تواند با واقعیت ها کنار بیاید. در این بیماری، فکر و ذهن بیمار به قدری مغشوش و به هم ریخته است که فرد از زندگی واقعی خود رها می شود و بیشتر به خیال پردازی می پردازد. این اختلال در توانایی های احساسی، شناختی و تفکراتی فرد خود را بروز می دهد. به گفته روانپزشکان، 1 درصد از کل جامعه را به خود درگیر می کند.

علت بروز مشکل اسکیزوفرنی چیست؟

اسکیزوفرنی بیماری نیست که تنها به یک دلیل اتفاق بیفتد. ژنتیک مهم ترین علت بروز اسکیزوفرنی است. فرد مبتلا به اسکیزوفرنی در ابتدا دچار نوع خاصی از آسیب پذیری زیست شناختی می شود و فشارهای روانی باعث تحریک بیشتر آن و در نهایت بروز علائم بیماری اسکیزوفرنی می شود. به طور کلی سن، عدم تعادل در بعضی مواد شیمیایی مغز مانند دوپامین، اشکال در بعضی از قسمت های مغز، اشکال در سیستم ایمنی و ترشحات غدد بدن، عفونت مادر در هنگام بارداری،  فصل تولد (متولدین بهار و تابستان بیشتر در معرض این بیماری هستند)، اعتیاد به مواد مخدر و الکل، وضعیت اجتماعی، محیطی و اقتصادی (رواج بیشتر در افراد سطح پایین جامعه) از عوامل موثر در بروز این بیماری می باشند.

شیوع این بیماری در زنان و مردان یکسان است. در مردان در سن 10 تا 25 سالگی و در زن ها 15 تا 35 سالگی شایع تر است

علائم اولیه اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی در مراحل ابتدایی خود را با علائم زیر نشان می دهد:

  1. تجارب ادراکی نامعمول
  2. تفکرات عجیب و خاص
  3. تکلم غیر عادی
علائم اسکیزوفرنی در کودکان

علائم اسکیزوفرنی در کودکان

علائم اسکیزوفرنی پیشرفته

با حادتر شدن اسکیزوفرنی علائم آن نیز پیشرفته تر می شوند و به شکل های زیر بروز می کنند:

  1. توهم: فرد مبتلا به اسکیزوفرنی ادراکی دارد که این ادراک محرک بیرونی ندارد. این توهم ها بیشتر به صورت شنیداری هستند و فرد مبتلا صداهایی را می شنود که فرد دیگر در آن محیط آن را نمی شنود. برای مثال یک فرد یا یک گروه از افراد در تفکراتش با او صحبت می کنند، به او اتهام می زنند و یا حتی او را تهدید می کنند.
  2. هذیان : فرد مبتلا اعتقاد راسخی به موضوعی دارد که واقعیت ندارد. معمولاً این افراد اعتقاد دارند که برخی از افراد می خواهند به آن ها آسیب برسانند، او را تحت تعقیب قرار داده اند و یا تحت کنترل به وسیله میکروفون یا دوربین هستند. هر چقدر هم شواهدی به آن ها نشان داده می شود، قانع نمی شوند که این موارد وجود خارجی ندارند و اعتقاد راسخ آن ها پابرجاست. برای مثال مشاهده شده که بیمار ادعای بزرگی کرده و خود را رئیس جمهور، پیامبر یا امام دانسته است.
  3. رفتار آشفته
  4. تکلم و گفتار آشفته (استفاده از لغات و کلمات خاص و بی معنا)
  5. علائم منفی (از جمله بی تفاوتی و بی احساسی نسبت به سایرین و محرک های محیطی)

انواع اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی انواع مختلفی دارد که در زیر به آن ها اشاره خواهیم کرد:

  1. اسکیزوفرنی پارانویید: یکی از نمونه های رایج بیماری اسکیزوفرنی نوع پارانوییدی آن است که به اسکیزوفرنی بدگمان نیز شناخته می شود. توهم، خود بزرگ پنداری، هذیان، عصبی بودن، شکاک شدن، متخاصم و پرخاشجو شدن، محتاط و تودار بودن از ویژگی های این نوع بیماری اسکیزوفرنی است.
  2. اسکیزوفرنی نابسمان: در این نوع از بیماری اسکیزوفرنی بیمار به رفتارهایی ابتدایی، مهارگسیخته و بی نظم خود بازمی گردد قدرت تکلم و رفتارهای او بی نظم و نابسمان می شود.
  3. اسکیزوفرنی کاتاتونیک: در این نوع اسکیزوفرنی، بیمار در کارهای حرکتی خود اختلالاتی را بروز می دهد. بهت گیجی (مانند بهت نسبت به محرک های خارجی)، هیجان (بدون محرک خارجی)، ژست‌های نامناسب یا عجیب، حرکات ادایی، سکوت بی دلیل، منفی کاری و مقاومت بی دلیل در برابر هر دستور خارجی از نشانه های این نوع اسکیزوفرنی می باشند.
  4. اسکیزوفرنی تمایز نیافته: در این نوع اسکیزوفرنی بیمار به وضوح دارای اختلالات روان پریشی است اما حرکات او به گونه ای می باشد که به راحتی در 3 گروه قبلی قرار نمی گیرد.
  5. اسکیزوفرنی نوع باقیمانده: در این نوع بیماری علائم بیماری اسکیزوفرنی از جمله هذیان، توهم، تکلم آشفته و … وجود ندارد اما اختلالاتی از نوع اسکیزوفرنی در او مشاهده می شود
انواع اسکیزوفرنی

انواع اسکیزوفرنی

اسکیزوفرنی چه تاثیراتی بر زندگی فرد دارد؟

این مشکل به صورت مستقیم بر زندگی بیمار تاثیر می گذارد. برخی از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی به قدری دچار پسرفت می شوند که روابط اجتماعی آن ها مختل می شود و موقعیت های شغلی و تحصیلی خود را از دست می دهند. از نظر خلقی نسبت به بسیاری از چیزها بی تفاوت می شوند و واکنش عاطفی و احساسی نامتناسبی نشان می دهند. این افراد به بهداشت خود بی توجه می شوند. اغلب بیماری خود را کتمان می کنند و حاضر به مراجعه به روانپزشک و مصرف دارو نیستند و به همین دلیل اوضاع بیماری آن ها حادتر می شود.

هذیان ها و توهماتی که دارند منجر به استرس و اضطراب شدید در این بیماران می شود و روابط آن ها را با اطرافیان با مشکل مواجه می کند.

از جمله مشکلاتی که در این افراد بسیار دیده می شود اقدام به خودکشی است. تحقیقات نشان داده است که 20 تا 50 درصد مبتلا به اسکیزوفرنی اقدام به خودکشی می کنند و 10 الی 13 درصد این افراد جان خود را بر اثر خودکشی از دست می دهند. خودکشی در مرحله افسردگی بیمار و یا به دلیل دستوراتی که در توهمات می گیرند اتفاق می افتد.

درمان اسکیزوفرنی به چه صورت است؟

آن چه که به روانپزشک در درمان بیماری اسکیزوفرنی کمک می کند، روندی است که در 5 سال ابتدایی این بیماری طی می شود. هر چه قدر علائم این بیماری در فرد شدیدتر و عود بیماری پرتکرارتر باشد و بستری های بیشتری اتفاق بیفتد نشان می دهد که این بیماری در آینده برای بیمار پیش رونده خواهد بود و خطراتی را برای بیمار به همراه خواهد داشت. در این گونه بیماران حتی درمان نیز پاسخ قطعی نخواهد داد و به زندگی عادّی پیشین خود برنمی گردند.

اما اگر علائم با عودهای کمتر و شدت کمتری اتفاق بیفتد، درمان می تواند نقش مثبت و کارسازی در این بیماری داشته باشد و روانپزشک می تواند امیدوار شود که آینده این بیماری پیش رونده و شدید نیست و فرد زندگی نسبتاً عادی ای را تجربه کند. در این دسته از بیماران اسکیزوفرنی 3 الی 4 هفته بعد از مصرف دارو، توهمات فروکش می کند و فرد بیمار به آرامش نسبی می رسد. بیمار می پذیرد که باید تا سالیان سال دارو مصرف کند.

کلام آخر

در پایان باید گفت که بیماری روان پریشی اسکیزوفرنی نوعی بیماری است که اگر فرد بیمار در مراحل ابتدایی به روانپزشک مراجعه کند و درصدد درمان و کنترل آن برآید، می تواند به زندگی نسبتاً عادی خود بازگردد. این بیماری در مراحل حاد، خطرات زیادی را برای بیمار به همراه خواهد داشت به حدی که توهمات و افسردگی های بیمار ممکن است او را به سوی خودکشی سوق دهند.

راه های ارتباطی با دکتر وحید دارابی متخصص اعصاب و روان – روانپزشک:

شماره های تماس: 22584154 – 26471699

صفحه اینستاگرام: dr.vahiddarabi

برای کسب اطلاعات بیشتر به بهترین روانپزشک در تهران مراجعه نمایید.

Call Now Button